Intro: Δεν βρίσκω ρε γαμώτο εκείνο το τεύχος του Cinema που έίχε βγει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 90' και είχε αφιέρωμα στις 50 καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών. Νομίζω είχε βγει με αφορμή τη κυκλοφορία του Scream. Το συγκεκριμένο τευχος αν και είχε βγει με τρομερές ελείψεις μπορώ να πω πως με έκανε να ψάξω το συγκεκριμένο είδος και σε άλλες δεκαετίες (πέρα από του 80') αλλά και σε άλλες χώρες εκτός δηλαδή από Αμερική- Αγγλία-Γερμανία. Με μεγάλη μου χαρά είδα το Howling να είναι μέσα στη λίστα, ταινία την οποία είχα δει κάποιες εβδομάδες νωρίτερα χωρίς να γνωρίζω το πόσο σημαντική ήταν για την εξελιξη των ταινιών αυτών. Νομίζω πως όλοι έχουμε μία λίστα με ταινίες που μας αρέσει να βλέπουμε τυλιγμένοι στις κουβέρτες του καναπέ μας στο σαλόνι, με απόλυτη ησυχία τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Ε λοιπόν το Howling το έχω ακόμα ψηλά σε αυτή τη λίστα.
The Plot Sickness: H τηλεοπτική παρουσιάστρια Karen White έχει μπει στο στόχαστρο ενός ψυχοπαθή δολοφόνου ονόματι Eddie Quist τον οποίο και κυνηγάει η αστυνομία επι σειρά μηνών. Η ίδια η πρωταγωνίστρια εθελοντικά θα προσπαθήσει να γίνει δόλωμα για να τον οδηγήσει σε παγίδα. Mετά την έφοδο της αστυνομίας αλλα και το σοκ του φόνου (το όλο σκηνικό διαδραματίζεται σε ένα τελείως Ομονοιακό τσοντοκινηματογράφο των 80's) υποφέρει από αμνησία. Ο γιατρός που την παρακολουθεί θα την στείλει σε μία κοινότητα ψυχολογικής υποστήριξης και εκεί είναι πλέον που θα αρχίσει ο αληθινός εφιάλτης. Πανσέληνος, ουρλιαχτά από το δάσος, λυκάνθρωποι θα την φέρουν αντιμέτωπη ακόμα και με την ίδια της την λογική.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου