Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Until the light takes us των Aaron Aites και Audrey Ewell (2008)

Intro: "In 1991 a wave of murder, suicide and arson swept across Norway". Κάπως έτσι ξεκινάει το trailer του until the light the takes us και θαρρώ πως καλύτερη φράση δεν θα μπορούσα να βρεθεί. Η ταινία σε κερδίζει ακόμα και από τον τίτλο.. και  τι ποιητικός τρόπος για να περιγράψει κανείς το θάνατο; Δεν υπάρχει κάποια σχέση με τις ταινίες τρόμου, δεν υπάρχει κάτι που έστω να τις θυμίζει. Μα στο κάτω κάτω αυτό που με οδήγησε να ανεβάσω το συγκεκριμένο post είναι αυτό που θυμίζει το θέμα που πραγματεύεται, πως η ίδια η ζωή (εκτός από όμορφη) είναι πολύ πιο τρομακτική από οποιαδήποτε σκηνή σκαρφιστεί ανθρώπινος νους.

The plot sickness: Η ταινία εξιστορεί τα γεγονότα που έλαβαν μέρος στην Νορβηγία στις αρχές της δεκαετίας του 90' και συγκεκριμένα κατα την άνθηση του δεύτερου κύματος του Black metal. Με βασικούς αφηγητές τον Fenriz  (Darkthrone)  και τον Varg Vikernes (Burzum) θα δούμε τι οδήγησε σε αυτή τη σειρά από φόνους, καταστροφές  και λεηλασίες εκκλησίων. Πως τα πράγματα ξεφυγαν και από το άκρως ριζοσπαστικό και αντιδραστικό στοιχείο (φοβερές περιγραφές για βανδαλισμούς εναντίων των Mc Donalds κτλ) πέρασε το κίνημα στη καταπίεση και στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, καθώς και το πάτημα που βρήκαν τα ΜΜΕ για να ταυτίσουν τον συγκεκριμένο ήχο με το σατανισμό. Όσοι είσαστε οπαδοί του σκληρού ήχου Θα το βρείτε απλά υπέροχο, αλλά ακόμα και αν δεν είσαστε θα το βρείτε εξαιρετικά ενδιαφέρον σαν ντοκυμαντέρ. Εγώ πάντως το έχω δει ήδη αρκετές φορές..

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου