Intro: Κρατώ στα χέρια μου την κασέτα από το Shivers, έχουν περάσει κιόλας περίπου 15 χρόνια από τη πρώτη φορά που το είδα. 15 χρόνια από τη πρώτη φορά που είδα μία από τις πιο προφητικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Οταν το 1981 η ασθένεια του H.I.V. αναγνωρίστηκε παγκοσμίως ως ο πιο φονικός ιός του αιώνα ο David Cronenberg το είχε φανταστεί ήδη κάποια χρόνια νωρίτερα. Το 1975 μας χάρισε απλόχερα ακόμα ένα low badget αριστούργημα. Mάλλον είναι το ίδιο μικρόβιο που κάνει τους καλλιτέχνες αυτου του επιπέδου, να γυρίζουν ταινίες όπως το night of the living dead (Romero), Beyond (Fulci) κ.ο.κ. να γίνονται οι χειρότεροι εφιάλτες μας αποτυπωμένοι στο σελιλοιντ...
The plot sickness: Σε υπερπολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα διαμερισμάτων λίγο έξω από το Μόντρεαλ, ο γιατρός Emil Hobbes καταφέρνει να δημιουργήσει φονικό και παράλληλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο ιό. Ο ιός κατασπαράζει σιγά σιγά τους κατοίκους των διαμερισμάτων μετατρέποντας τους σε άβουλα, πεινασμένα όντα με μοναδικό σκοπό να μεταδώσουν τον ιό (η post apocalyptic Zombie holocaust λογική που επικρατούσε στα 70's). Με πρωταγωνιστές τον Δρα Roger St. Luc και την βοηθό του νοσοκόμα Forsythe (η Lynn Lowry που λίγο αργότερα θα παίξει και στο The Crazies) ο Cronenberg θα μας οδηγησει σε μία ατελείωτη πτώση στην άβυσσο των παθών μας κρύβοντας τον τρόμο κάτω από το δέρμα μας μια για πάντα. Για μένα η καλύτερη, μεταξύ κορυφαίων ταινιών, του ίσως διαχρονικότερου σκηνοθέτη ταινιών τρόμου όλων των εποχών. Κάποια μέρα πρέπει να το παραδεχτούμε... ο Cronenberg είναι ο Bergman του φανταστικού και του τρόμου.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου