Stand by me του Rob Reiner (1986)

Intro: Η αλήθεια είναι πως έχω κάποιες μέρες να γράψω κάτι, χμμμ δεν ξέρω αλλά μάλλον δεν ήξερα για ποια ταινία θα ήθελα να κάνω post. Βέβαια όπως συμβαινει τις περισσότερες φορές κοιτάζω να δω τι με έχει επηρεάσει τη συγκεκριμένη περίοδο για να βρω εμπνευση. Για να δουμε λοιπόν τι έγινε το περασμένο δεκαήμερο. Ένα απίστευτο τριήμερο στο Arm your desires festival μου γέμισε τις μπαταρίες- δεν ξερω καν αν υπάρχουν οι κατάλληλες λέξεις για να περιγράψουν τα συναισθήματα που ένιωσα όταν έπαιξα 05:30 το πρωι πραγματικά κουρασμένος...με τον ήλιο να  σηκώνεται και να με χτυπάει στο πρόσωπο (για κάτι τέτοια αξίζει να ζεις ρε πούστη μου). Aξίζει να ζεις για να γνωρίζεις όμορφους ανθρώπους. Τόσο όμορφους που θες να τους μιλάς όσο διαρκεί η μέρα και μέχρι να τους καληνυχτίσεις με το υπέροχο τραγούδι των King Crimson που λέει πως "The rusted chains of prison moons are shattered by the sun. I walk a road, horizons change, the tournament's begun. The purple piper plays his tune,The choir softly sing; Three lullabies in an ancient tongue, For the court of the crimson king."

The Plot Sickness: Γυρισμένη από τον Rob Reiner, γνωστό και απο την σκηνοθεσία του στα Misery και Sleepless in Seatle. Το stand by me βγηκε το 1986. H ιστορία έχει να κάνει με την παρέα τεσσάρων παιδιών το καλοκαίρι του 1959 και λίγο πριν πάνε στο γυμνάσιο, στην επαρχία Castlerock της Αμερικής,  οπου kai ξεκινάνε να βρουν το πτώμα ενος πρόσφατα εξαφανισμένου παιδιού περίπου 30 χμ μακριά από  το χωριό τους. Στο δρόμο θα συναντήσουν αρκετές δυσκολίες όπως βδέλες, δύσκολες παρακάμψεις, τραίνα που έρχονται καταπάνω τους, λυσασμένα σκυλιά κτλ. Η περιπλάνηση των παιδιών μέσα στα δάση της περιοχής μάλλον λειτουργεί περισσότερο σαν το μεσο για να μάθουμε το παρελθόν των τεσσάρων πρωταγωνιστών.Απο το καστ οι περισσότεροι θα γνωρίζεται σίγουρα τον αδικοχαμένο River Phoenix, τον Corey Feldman γνωστό απο το επισης τρομερο "The Goonies" και Lost Boys, τον Kiefer Sutherland ο οποιος παιζει και τον κακό της υπόθεσης (όπως και στις περισσότερες ταινίες του εκείνης της περιόδου) και τον John Cusack. Όχι, ασφαλώς και δεν είναι ταινία τρόμου...δεν πλησιάζει καν στο να είναι. Το θέμα με αυτη τη ταινία και κατ'επέκταση με το βιβλίο είναι πως μάλλον συμβολίζει τη περιπέτεια που θα θέλαμε όλοι μας να ζήσουμε. Βιώνω μία αντίστοιχη περιπέτεια αυτές τις μέρες και ήθέλα να μιλήσω για αυτη τη ταινία. Συγνώμη από όσους περιμένατε κάτι αποτρόπαιο και βίαιο, αυτό ενιωθα πως ήθελα να γράψω και αυτό έγραψα. So long and thanks for all the shoes...