Intro: Long time, no talk που λένε και οι Αμερικάνοι...Πρώτο post μετά από αρκετό καιρό. Αν και φαντάζομαι αρκετοί από εσάς θα απορούν με την επιλογή μου και θα ρωτήσουν γιατί αυτή τη ταινία του Ryûhei Kitamura και όχι το Versus (2000) που τον πέρασε στην ιστορία. Λοιπόν έχω να δηλώσω πως το Midnight Meat Train είναι μία αρκετά καλή ταινία για αυτό που είναι, αλλά και για την ατμόσφαιρα που θέλει να σου περάσει. Σκοτεινό, ψυχρό, με μία πρόταση η δύναμη της κτηνωδίας.Tην είχα δει πριν ένα χρόνο περίπου- όπου και πέρασα μία περίοδο ανασκαφής των ταινιών τρόμου των 00's, την ξαναείδα σήμερα για να την θυμηθώ.
The Plot Sickness: Σχιζοφρενής, κουστουμάτος δολοφόνος (Vinnie jones a.k.a. παλιός παίχτης της Chelsea και Leeds United) κυκλοφορεί με το τελευταίο δρομολόγιο του μετρό της παρηκμασμένης πόλης του Λος Άντζελες. Τα θύματα του αγνοούνται από τους πάντες, μέχρι να τραβήξει τη προσοχή ενός νεαρού και φιλόδοξου φωτογράφου. Καλή ιδέα βασισμένη στο σενάριο ενός από τα βιβλία του αίματος (1984) του πανμέγιστου και αγαπητού σε όλους Clive Barker (Hellraiser, Weaveworld).
The Plot Sickness: Σχιζοφρενής, κουστουμάτος δολοφόνος (Vinnie jones a.k.a. παλιός παίχτης της Chelsea και Leeds United) κυκλοφορεί με το τελευταίο δρομολόγιο του μετρό της παρηκμασμένης πόλης του Λος Άντζελες. Τα θύματα του αγνοούνται από τους πάντες, μέχρι να τραβήξει τη προσοχή ενός νεαρού και φιλόδοξου φωτογράφου. Καλή ιδέα βασισμένη στο σενάριο ενός από τα βιβλία του αίματος (1984) του πανμέγιστου και αγαπητού σε όλους Clive Barker (Hellraiser, Weaveworld).
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου