Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Nattevagten του Ole Bornedal (1994)

Intro: Υπάρχει μία κατηγορία ταινιών (φαντάζομαι πολλοί από εμάς τις χωρίζουμε έτσι), τις οποίες μου αρέσει να τις βάζω να παίζουν ξανά και ξανά προκειμένου να μου κρατήσουν συντροφιά τις ώρες που θα μου έρθει να παίξω κιθάρα, να μαγειρέψω, να κάνω καμιά δουλειά. Είναι από τις ταινίες που μου αρέσει να βάζω για να μου κρατάνε συντροφιά με τις γνώριμες σε εμένα σκηνές. Είναι η κατηγορία αυτή που δεν μου αποσπά πλέον τη προσοχή (άλλωστε είναι φυσιολογικό μετά από τις τόσες φορές που τις έχω δει). Τις βλέπω και τις απολαμβάνω και μου προσφέρουν διασκέδαση. Εξάλλου έχει πλάκα να προσπαθείς να θυμηθείς την επόμενη σκηνή..Πάντως κάπου είχα διαβάσει πως η επανάληψη είναι ένα μέτρο πρόληψης και καταπολέμησης του Αλτσχαιμερ!!

The Plot Sickness: Απλό και όμορφο το σενάριο του  Ole Bornedal το οποίο ο ίδιος κιόλας το μετέφερε στην Αμερικάνικη version του 3 χρόνια αργότερα. Ο Martin πιάνει δουλειά σε ένα νεκροτομείο προκειμένου να εξασφαλίσει τα χρήματα για την σχολή του. Περίεργα πράγματα αρχίζουν και γίνονται από τη στιγμή που στον ίδιο χώρο μεταφέρονται νεκρές ιερόδουλες - θύματα ενός μανιακού δολοφόνου. Ο Martin θα μπλέξει ακόμα περισσότερο, όταν μετά από λίγο θεωρηθεί ο ίδιος ύποπτος για τους φόνους. Εξαιρετική Δανική παραγωγή. Το πρωτότυπο είναι πάντα το καλύτερο κατά γενική ομολογία, αξιοπρεπέστατο όμως και το remake που κυκλοφόρησε ως Nightwatch (1997)  
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου