Βιβλία VS Ταινίες τρόμου (μελομακάρονα και κιτς τραπεζομάντηλα.)

Έχω βαρεθεί τη σύγκριση, μεταξύ ταινιών και βιβλίων. Ναι ναι...τα βιβλία είναι καλύτερα από τις ταινίες, τίποτα δεν συγκρίνεται με ένα καλό βιβλίο κτλ..Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία για την ακρίβεια το λατρεύω. Ξεκινάω καινούργιο βιβλίο αμέσως μόλις τελειώσω το βιβλίο που διαβάζω γιατί φοβάμαι πως θα αναπαυθώ, πως θα ξεχαστώ και δεν θα διαβάσω κάτι για αρκετό καιρό (όπως έκανα όταν ήμουνα μικρότερος). Μία βόλτα στα βιβλιοπωλεία με τα μεταχειρισμένα, στο Μοναστηράκι ή στα βιβλιοπωλεία των Εξαρχείων και της οδού Σόλωνος ήταν πάντα κάτι που με χαλάρωνε και με έκανε να ξεχνάω τους ρυθμούς της σκουπιδόπολης στην οποία ζούμε. Άλλωστε η φτώχεια θέλει καλοπέραση δεν λένε;

Το blog ασχολείται με τις ταινίες τρόμου κυρίως. Θεωρώ σωστό να γίνω υπέρμαχος του να βγαίνει μία ταινία βασισμένη σε βιβλίο αρκεί αυτή να σεβαστεί το μύθο του βιβλίου αλλά και το ίδιο το βιβλίο. Ψευτοκουλτουριάρικες μαλακίες που ακούγονται από άτομα ενός δήθεν επιπέδου ποτέ δεν μου άρεσαν. 

Μία ταινία μπορεί να πατήσει απλά πάνω στο βιβλίο και να βγει κατι καλό (η σύγκριση για το αν είναι καλύτερη ή χειρότερη είναι εντελώς υποκειμενική). Ταινίες όπως είναι το Re-animator νομίζω τις έχουμε δει όλοι μας άπειρες φορές. Μας διασκεδάζει και μας προσφέρει ψυχαγωγία. Σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με το διήγημα του Lovecraft. Το ίδιο θαρρώ συμβαίνει και με τη Λέσχη Δουμάς του Ρεβερτέ (a.k.a. The 9th gate), μικρή σχέση με το βιβλίο - φανταστική η ταινία του Polanski. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τον Εξορκιστή, το Μωρό της Ροζμαρυ, το Κάρρυ, η Λάμψη που οι ταινίες είναι τουλάχιστον ισάξιες κατα τη γνώμη μου με το βιβλίο ή ακόμα και το Ψυχώ του Robert Bloch όπου η μεταφορά από τον μέγα Αλφρέδο είναι καλύτερη και από το ίδιο το βιβλίο. Ας βλέπουμε τις ταινίες, ας ψυχαγωγούμαστε από αυτές, ας κρατάμε τα καλά στοιχεία από αυτές. Λίγα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με το να είσαι ξαπλωμένος στο καναπέ του σπιτιού σου, να βλέπεις μία καλή ταινία τρόμου και να απολαμβάνεις μία ωραία μπίρα ή ένα καλό κρασάκι. Όλα τα υπόλοιπα (τα κουλτουριάρικα) μάλλον ανήκουν σε εκπομπές του ΕΤ3, του Mad και των λοιπών "αγαπημένων" καναλιών της υπέροχης Ελληνικής τηλεόρασης τους.